MTC HUIZEN
 
 
Multi Therapeutisch Centrum Huizen
035 52 413 89 (08.30u-12.00u)
Volg MTC Huizen op Facebook


Liesblessure

Liesblessure
De oorzaak van pijn in de lies is moeilijk te achterhalen vanwege de complexe anatomie van dit gebied en omdat vaak twee of meer aandoeningen tegelijk aanwezig zijn. De meest voorkomende oorzaak van liespijn is waarschijnlijk overbelasting van de adductoren. Dit zijn de spieren die aanhechten op het schaambeen en verlopen aan de binnenzijde van het bovenbeen. Bij de de diagnose adductoren overbelasting is het belangrijk te weten of door biomechanische afwijkingen een kwetsbaarheid voor deze blessure is ontstaan. Standsafwijkingen van voet en been, beenlengte verschillen, afwijkingen in het gaan of in sportspecifieke bewegingen, dysbalans in spierkracht kunnen theoretisch allen de adductoren abnormaal belasten. Bij de acute aandoening is de plaats van de scheur sterk bepalend voor de behandelintensiteit. Bij een gedeeltelijke scheur van de peesaanhechting is deze beduidend lager dan bij een acute scheur van de spierpeesovergang.

De chonische liesblessure
Bij de chronische liesblessure geven de atleten veelal niet een acuut ontstaan van de blessure aan. De klachten zijn sluipend ontstaan en reeds langdurig aanwezig. De chronische liesblessure ontstaat in de regel door overbelasting. De aanhoudende klachten ontstaan door een terugkerende, plaatselijke irritatie of (niet bacteriele) ontsteking van de peesaanhechtingen ter hoogte van de lies. De pijn zit doorgaans aan de binnen-onderzijde van het schaambeen en straalt soms uit naar de binnenzijde van het bovenbeen en de gehele lies-regio. Aanvankelijk treedt pijn op na intensief sporten, later ook tijdens sporten. Door het bewegen van het aangedane been in de richting van het andere been wordt de pijn geprovoceert.

Behandeling
In de acute fase van de behandeling wordt R.I.C.E. (rust, ijs, compressie en elevatie) toegepast. Daarna is de behandeling gericht op herstel van de mobiliteit, de spierkracht, en het spieruithoudingsvermogen. Opstarten van de sportspecifieke activiteiten is mogelijk bij een herstel van de mobiliteit en spierkracht tot 70%. Dit kan 4 tot 8 weken duren bij de spierpeesoverbelasting en tot 6 maanden bij de chronische overbelasting.
Een actieve trainingstherapie is aantoonbaar effectiever gebleken dan een fysische behandeling (fricties, rekken, Tens, Laser), Het toepassen van injecties en ontstekingsremmers is niet effectief gebleken.

Oefeningen
Onderstaande oefeningen zijn geschikt om een eventuele nieuwe liesblessure te voorkomen.
Sommige therapeuten geven buikspieroefeningen bij een liesblessure. Dit met de achterliggende gedachten dat buikspieren de tegenhangers (antagonisten) van de adductoren (liesspieren) zijn. In de praktijk blijkt dat buikspieroefeningen de spanning op liesspieren vergroten en de klachten provoceren. Wij adviseren dus geen buikspieroefeningen zolang de klachten bestaan.





Oefenprogramma:heup adductoren tendinitisRegio:heup
Sel.Oefeningen:AfbeeldingSel.Oefeningen:Afbeelding
Oefening: 0 Kenmerk: rek adductoren
Binnen dij
Stand achter de stoel. Neem een makkelijke spreidstand aan. Verplaats het gewicht op het rechter been door de rechter knie te buigen. Voel de rek aan de binnenzijde van het linker bovenbeen. Herhaal links


Oefening: 0 Kenmerk: rekaddlang
Rekken van de lange adductoren
Ga staan in flinke spreidstand (? 1 meter); tenen wijzen naar voren; buig het niet geblesseerde been (knie naar voren laten wijzen); het geblesseerde been gestrekt houden (tenen blijven naar voren wijzen).Geef met het gestrekte been druk schuin naar beneden.


Oefening: 0 Kenmerk: addrekkort
Rekken van de korte adductoren.
Ga zitten op de grond; de knie?n naar buiten gebogen; de voetzolen tegen elkaar met beide ellebogen voorzichtig beide knie?n omlaag drukken.


Oefening: 0 Kenmerk: adductoren rek
Uitgangshouding:Ruglig met de onderrug goed aangesloten tegen de onderlaag door bekkenkanteling achterover. Benen opgetrokken geplaatst.
Uitvoering: Laat langzaam de knieen naar buiten vallen totdat een lichte rek ontstaat aan de binnenzijde van het bovenbeen.
Vasthouden. Rustig terug. Vervolgens herhalen.


Oefening: 0 Kenmerk: rekiliops
Rek van de iliopsoas.
Ga staan in een voor-/achterwaartse spreidstand; de voeten wijzen recht naar voren; buig het voorste been en zorg daarbij voor een rechte hoek tussen boven-/en onderbeen; breng het lichaamsgewicht op het voorste been; houd het bovenlichaam rechtop; duw de heup naar voren/beneden.


Oefening: 0 Kenmerk: spvaddlang
Ga in spreidstand naast een tafel staan met het geblesseerde been het dichtst bij de tafel; de fitband zit aan ??n kant stevig vast om de tafelpoot; leg de andere kant van de band om de binnenkant van het geblesseerde been (onder de knie); ga zo ver van de tafel af staan dat de band op spanning staat; houd het been gestrekt; breng nu het geblesseerde been naar het gezonde been (sluitstand) en terug naar de uitgangshouding.


Oefening: 0 Kenmerk: spvaddkort
Ga op het puntje van een stoel zitten; de fitband zit aan de kant van het geblesseerde been stevig vast om de tafelpoot; leg de andere kant van de band om de binnenkant van het geblesseerde bovenbeen; ga zo ver van de tafel af zitten dat de band op spanning staat; houd de knie 90 graden gebogen; breng nu het geblesseerde bovenbeen naar het gezonde bovenbeen (sluitstand) een terug naar de uitgangshouding.


Oefening: 0 Kenmerk: spvaddzijlig
Uitgangshouding: Zijlig op het aangedane been.Het bovenliggende been optrekken en de voet op de grond plaatsen voor en net lager dan de knie van het onderliggende been.
Uitvoering: het aangedane been optillen richting het plafond.


Bron: Holmich P, Uhrskou P, Ulnits L, et al: Effectiveness of active physical training as treatment for long-standing adductor-related groin pain in athletes: Randomised trial. Lancet 353: 439-443, 1999
Tyler TF, Nicholas SJ., Campbell RJ., Donellan S., McHugh MP.,The effectiveness of a preseason exercise program to prevent adductor muscle strains in professional ice hockey players, American Journal of Sports Medicine, Sept-Oct, 2002
Morelli V, Smith V.,Groin injuries in athletes.,Am Fam Physician. 2001 Oct 15;64(8):1405-14.
prod: M. de Kogel




Referenties
1 Holmich P, Uhrskou P, Ulnits L, et al: Effectiveness of active physical training as treatment for long-standing adductor-related groin pain in athletes: Randomised trial. Lancet 353: 439-443, 1999
2 Lynch SA, Renstrom PA: Groin injuries in sport: Treatment strategies. Sports Med 28: 137-144, 1999
3 Tyler TF, Nicholas SJ, Campbell RJ, et al: The association of hip strength and flexibility with the incidence of adductor muscle strains in professional ice hockey players. Am J Sports Med 29: 124-128, 2001
4 Tyler TF, Nicholas SJ., Campbell RJ., Donellan S., McHugh MP.,The effectiveness of a preseason exercise program to prevent adductor muscle strains in professional ice hockey players, American Journal of Sports Medicine, Sept-Oct, 2002
5 Morelli V, Smith V.,Groin injuries in athletes.,Am Fam Physician. 2001 Oct 15;64(8):1405-14.




Laatste wijziging:13-01-2006 M. de Kogel JavaScript DHTML Menu Powered by Milonic