Hamstring blessure

De hamstringblessure is een frustrerende blessure, omdat de klachten hardnekkig zijn, de genezing traag en het aantal recidieven hoog. De hamstringblessure is één van de meest voorkomende blessures bij sporten waarbij sprinten en springen een rol spelen

Classificatie
Hamstringblessures zijn meestal verrekkingen De meest voorkomende locatie is de spierpeesovergang. Spierbeschadigingen kunnen worden ingedeeld in drie gradaties, afhankelijk van de ernst:

• 1e graad: Een milde strain/ contusie: scheuring van een aantal spiervezels met geringe zwelling en ongemak en geen, of slechts minimaal, verlies van kracht en bewegingsbeperking.
• 2e graad: Een matige strain/contusie: grotere schade van de spier met een duidelijk krachtverlies.
• 3e graad: Ernstige strain/contusie: een scheur die zich uitstrekt over de hele dwarsdoorsnede van de spier, resulterend in een totaal verlies van spierfunctie

In de praktijk wordt de diagnose gebaseerd op een zorgvuldige anamnese en lichamelijk onderzoek. Als er twijfel is kan een MRl of echografie zinvol zijn. Vanwege de lagere kosten heeft het maken van een echo de voorkeur.De hypothese is dat de spier het meest kwetsbaar en blessuregevoelig is bij een snelle verandering van excentrisch naar concentrisch aanspannen.

Risicofactoren
Risicofactoren kunnen we onderverdelen in twee categorieën:

• onbeinvloedbare factoren zijn leeftijd en ras
• beinvloedbare factoren zijn dysbalans spierkracht, spiervermoeidheid, verkorte hamstrings, onvoldoende warming-up en een eerdere blessure

Behandeling
Hoewel voor spierblessures de behandeling in de acute fase met ijs, compressie en elevatie geaccepteerd is, is voor de verdere revalidatie onvoldoende eenduidigheid.. Behandeling is traditioneel opgedeeld in verschillende fases, gebaseerd op de verstreken tijd na het ontstaan van de blessure. Het hiernavolgende behandelprotocol is van Clanton et al.

Fase 1 (acuut): 1-7 dagen
- RICE. Rust, Ijs, compressie en elevatie. om het hematoom te controleren en het beperken van ontsteking en pijn - NSAID's kortdurend gebruik (drie tot zeven dagen), startend onmiddellijk na het oplopen van de blessure - Vroegtijdig bewegen om adhesies in het bindweefsel te voorkomen of te verminderen. Pijnvrije actieve knieflexie en extensieoefeningen kunnen uitgevoerd worden tijdens de behandeling met ijs.

Fase 11 (subacuut): dag 3 tot> 3 weken
Deze fase begint wanneer de ontstekingsreactie (zwelling, warmte, roodheid en pijn) afneemt. - Regelmatige concentrische oefeningen startend zodra er een volledige pijnvrije bewegingsuitslag is - Submaximale isometrische contractie in verschillende gewrichtshoeken. - Andere activiteiten als fietsen op de fietsergometer of zwemmen de conditie te behouden.

Fase 111 (remodl/lering): 1-6 weken
Verlies van flexibiliteit van de hamstrings is waarschijnlijk het gevolg van pijn, ontsteking en de vorming van littekenweefsel. Om te voorkomen dat de hamstrings na de blessure minder flexibel worden, kan in de derde fase gestart worden met: - Rekoefeningen van de hamstrings. Meerdere reksessies per dag met 4 rekkingen met lichte pijnvrije rek die langdurig wordt vastgehouden ( >30 sec.). - Excentrische spierversterking. Concentrische oefeningen dienen te starten voor excentrische oefeningen, omdat excentrische oefeningen grotere krachten veroorzaken dan concentrische contracties

Fase IV (functioneel): 2 weken tot 6 maanden
Het doel in deze fase is om weer te gaan sporten zonder een recidief. Dit wordt bereikt door de hamstringkracht en flexibiliteit te laten toenemen tot normale waarden voor de individuele sporter. Pijnvrije deelname aan sportspecifieke activiteiten is de beste indicator om voldoende hersteld terug te keren.

Fase V (hervatting van wedstrijdsport): 3 weken tot 6 maanden
Om een recidiefblessure te voorkomen moeten rek- en spierversterkende oefeningen worden gehandhaafd.

Preventie. De reeds eerder genoemde Risicofactoren als dysbalans spierkracht, spiervermoeidheid, verkorte hamstrings, onvoldoende warming-up en een eerdere blessure zijn aangrijpingspunten om een hamstringblessurre te voorkomne. Meer onderzoek is echter nodig naar deze en mogelijk andere factoren om de preventie en de behandeling van hamstringblessres te verbeteren.